Humoyun Jizzaxiy

Baxtli kular lekin telba, jinni ham Boshidan o'tkazib qancha g'ussa g'am Atrofning ko'zida hammasi yaxshi Devona kulgusi o'ziga hamdam. O'ylamang barchasi unga oson deb Mol-dunyo, pul, mansab bari o'tkinchi Ochlik yo'q,

Meni or o'ldirar, g'urur o'ldirar Shafqatsiz gul nozik surur o'ldirar Aylagay ikkisi Humoni sarson Olishib bir-birin majbur o'ldirar

Qadami gulrux poylab, chehrasiga sarmast parvona Gulrux ko'rsa pisand ko'rmay tashlab yolg'iz devona G'ayri yo'lmi bu deya, qotdi oshiq sarson u tomon Takror boqib janona boqmas, ketdi hatlab ostona Go'yo begona-dur yor,

Sokin qorong'u tunda Osmonda yulduz uchdi Jim olamni bir zumda Yorug'lik to'lib quchdi. Yulduzning eng yorqini edi, Parvozin hech kim kutmagan Jilosidan qamashib ko'zlar Kun ko'rmagan-u nur tutmagan Quvonch kirib qalblar

Eskirgan qalamim qo'limga olib Changigan sahifam uzra bitarman Bechora parchaga dardlarim sochib She'rni tiriklayin ichga yutarman She'rlar bitdim men, ishq og'ida ammo Qancha misralardan ko'nglim to'lmadi Majnun aylab o

Ko'zlaring osmon Nazli ohusan, Olamga shodli-gu Mening ohimsan. Sochlaring oftobdir, Nazaring og'u, Og'uyingdan darmon, Umidim dargohimsan. Jamoling quyoshdir, Eh daydi bebosh, Quyoshinga g'aribning, Yagona guvohimsan. O