Anbar Otin

1870 – 1915 · Qo‘qon

Anbar Otin — XIX asr oxiri – XX asr boshidagi o‘zbek she’riyatining o‘ziga xos ovozi, Nodira va Uvaysiy boshlab bergan ayollar adabiy an’anasining davomchisi.

Qo‘qonda hunarmand oilasida tug‘ilgan. Otinlik qilgan — ya’ni qizlarga savod va diniy ta’lim bergan. Shu sababli «Otin» nomi taxallusga aylangan.

Ijodi

Anbar Otin g‘azal va muxammaslar bitgan, devon tuzgan. She’riyatida an’anaviy ishq mavzusi bilan bir qatorda ayol taqdiri va ijtimoiy tengsizlik masalasi kuchli o‘rin tutadi.

«Risolai falsafai siyohon»

Shoiraning eng diqqatga sazovor asari — «Risolai falsafai siyohon» («Qora tanlilar falsafasi haqida risola»). Unda jamiyatdagi tabaqalanish, boylik va qashshoqlik, adolat masalalari muhokama qilinadi.

Bu asar o‘zbek adabiyotida ayol qalamiga mansub dastlabki ijtimoiy-falsafiy matnlardan biri sifatida qadrlanadi.

Taqdiri

Umrining oxirida og‘ir kasallikka chalinib, falaj bo‘lib qolgan va shu holda vafot etgan. Uning ijodi uzoq vaqt e’tibordan chetda qolib, faqat XX asrning ikkinchi yarmida jiddiy o‘rganila boshlangan.